In Kenia in 2024 kwam ik zo dichtbij als ik maar kon, zo dichtbij dat haar gezicht buiten het kader viel. Eén oog. Eén neusgat. De ruwe textuur van haar vacht. En die blik, die elke centimeter van het beeld vulde, direct, ongefilterd, zonder afstand.
Op die afstand fotografeerde ik niet langer een dier. Ik fotografeerde een aanwezigheid. Een intentie. Iets dat net zozeer naar mij keek als ik naar haar.
Een half gezicht. Een compleet beeld.